ลองจินตนาการดูว่า…วันหนึ่งคุณเปิดแอปฯ ธนาคาร แล้วพบข้อความสั้น ๆ ว่า “บัญชีนี้ถูกอายัด”เงินหาย วงเงินติดลบ โอนออกไม่ได้ — และคุณไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้น นี่ไม่ใช่ฉากในซีรีส์อาชญากรรมแต่นี่คือความจริงที่คนไทยหลายพันคนกำลังเผชิญ — จากการตกเป็นเหยื่อของ ขบวนการสแกมเมอร์ หรือกลุ่มมิจฉาชีพที่ใช้บัญชีคนธรรมดาเป็นช่องทางฟอกเงิน คำถามคือ: ผู้บริสุทธิ์ต้องใช้เวลาชีวิตเท่าไหร่เพื่อพิสูจน์ว่าตัวเอง “ไม่ได้เกี่ยวข้อง” กับสิ่งที่เขาไม่เคยรู้มาก่อน? เบื้องหลังระบบที่ “เร็วแต่ผิดเป้า” ระบบป้องกันอาชญากรรมไซเบอร์ในไทย — โดยเฉพาะเรื่องการฟอกเงิน — มีแนวโน้ม “ตื่นตัว” ขึ้นอย่างรวดเร็วในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาธนาคารร่วมมือกับหน่วยงานรัฐเพื่ออายัดบัญชีต้องสงสัยให้เร็วที่สุด เพื่อปิดทางเงินผิดกฎหมาย แต่ในกระบวนการที่ถูกออกแบบให้รวดเร็ว… กลับไม่มีใครถามว่า “แน่ใจแล้วหรือว่านี่คือบัญชีที่มีเจตนาโกง?” ผู้บริสุทธิ์ = ผู้ต้องพิสูจน์? ประเด็นที่น่ากังวลคือ — การอายัดบัญชีในระบบปัจจุบัน ใช้เกณฑ์การโอนเข้า-ออกที่ “ผิดปกติ” หรือ “เข้าข่ายความเสี่ยง”จากนั้นระบบจะอายัดบัญชีแบบอัตโนมัติ แล้วแจ้งให้เจ้าของบัญชีจัดการหาหลักฐานมาชี้แจงเอง หรือพูดให้ชัดคือ… ใครถูกสงสัย ต้องพิสูจน์เองว่าไม่ผิดคำถามคือ — แล้วคนที่มีชีวิตแบบหาเช้ากินค่ำ ต้องเดินเรื่องกี่วัน? ต้องใช้เอกสารอะไรบ้าง? และในระหว่างนั้นเขาจะกินอะไร? โครงสร้างที่ดึงคนธรรมดาเข้าสู่ระบบมิจฉาชีพ สแกมเมอร์ในไทยวันนี้ไม่ใช่แค่โทรหลอกให้โอนเงินแต่พวกเขาคัดเลือกเป้าหมายจากคนที่ต้องการรายได้เสริม คนตกงาน แม่ค้าออนไลน์ หรือวัยรุ่นที่ไม่มีความรู้ทางการเงิน บางครั้งข้อเสนอมาในรูปแบบง่าย ๆ เช่น“เปิดบัญชีให้หน่อย มีค่าตอบแทน […]
